بارگیری...
گل آلسترومریا

گل آلسترومریا

گل آلستر

آلسترومریا گیاهی است تک لپه و حساس به سرما که در مناطق گرمسیری به صورت علفی دایمی است . شباهت فراوانی آن به سوسن مینیاتوری باعث شده به سوسن پروئی معروف شود . این گل از آن دسته گل‌ها می‌باشد که به دلیل ماندگاری بالا و به نوبت باز شدن غنچه‌ها بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گل بومی آمريكاى جنوبى می‌باشد، بنابراین، اين گیاه شــرايط آب و هوايى معتدل و مرطوب را می‌پسندد. گل‌هاى شاخه بریده‌‌ی آلستر طول عمر نسبتا طولانی (2 تا 3 هفته) دارند. و با توجه به پرورش آسان و مورد توجه بودن این گل در بازارهای جهانی به عنوان دهمین گل محبوب شاخه بریده، برای کشت گلخانه‌‌ای انتخاب مناسبی می‌باشد.

گلدهی: در روزهای بلند اواخر بهار به گل می رود و گلدهی آن تا پاییز ادامه دارد. گلدهی این گیاه تحت تأثیر دمای ریزوم است و به وسیله دمای خاک اطراف ریزوم کنترل می شود. اگر دمای خاک ۱۶  درجه باشد، دوره گلدهی گیاه افزایش می یابد. آلسترومریاها از نظر گلدهی به دودسته تقسیم می شوند:

سفارش گل مشهد

سفارش آنلاین گل

۱– انواع ارکیده ای: از اول بهار به مدت ۳ تا ۵ ماه بیشترین گلدهی را دارند. برای گلدهی نیازمند یک دوره سرمای ۱۵ـ۱۰ درجه سانتی گراد بوده و پس از گلدهی تا بهار به رشد خود ادامه می دهند. از ویژگی های دیگر این دسته ارتفاع زیاد (۳ –۵/۲ متر)، گلدهی زیاد در یک دوره کوتاه، سه گان (تریپلـوئید) بودن و عدم حساسیت کم به نور گاه (فتوپریود) می باشد.

۲– انواع پروانه ای: ۱۲-۹ ماه در طول سال گلدهی دارند. برای گل انگیزی، سرمای  ۱۶-۱۳ درجه و پس از آن نیاز به طول روز بلند دارند. انواع دوگان (دیپلوئید) و چهارگان (تتراپلوئید) دارند. مناسب گلدان وتولید گل بریده هستند. ارتفاع آنها کوتاه تر از انواع ارکیده ای است.

کشت و پرورش آلسترومریا

کشت و پرورش آلسترومریا

برای احداث گلخانه گل آلسترومریا نیاز به سرمایه نسبتا زیادی داریم، زیرا نیازمند تجهیزات و سیستم های کنترل رشد گیاه از جمله کنترل دمای محیط بستر کشت و تامین رطوبت و نور کافی می‌باشد.

زمان کشت آلسترومریا در تابستان تا اوایل پاییز می باشد که در این ارقام شروع گلدهی در اسفند ماه می باشد. و در ارقامی مانند پروانه ای که گلدهی در تمام سال صورت می گیرد محدودیتی در زمان کاشت وجود ندارد. فاصله کشت در گلخانه 30 سانتی متر و عمق کاشت بهینه آلسترومریا 15 تا 20 سانتی متر می باشد. تراکم بوته ها بسیار حائز اهمیت می باشد زیرا تراکم  زیاد مانع رسیدن نور به بوته ها، کاهش گلدهی و افزایش بروز بیماری ها می‌گردد. به طور معمول هر بوته سالیانه حدود 75 ساقه جدید تولید می‌نماید و هر ساقه تقریبا 5 تا 7 گل می‌دهد.

نیاز های آلسترومریا

نیاز های آلسترومریا :

دما:

گلخانه مناسب کشت این گل باید دارای پوشش مناسب با عبور نور کافی باشد. در سیستم هیدروپونیک باید بسترها به گونه ای طراحی شود که امکان تنظیم دمای محیط بستر امکان پذیر باشد که معمولا برای خنک کردن بستر، از لوله های آب سرد استفاده می گردد. دمای نسبتا بالا گلدهی را تسریع می نماید اما دمای بهینه برای پرورش این گل 25-20 درجه سانتی گراد می باشد و در دماهای بالاتر از حد بهینه ساقه گلدهنده ضعیف رشد نموده و جوانه گل به طور کامل رشد نمی کند. به طور معمول دمای استاندارد برای گلخانه های آلستر در شب 13-10درجه سانتیگراد و در روز 18-16 درجه سانتیگراد می باشد. این گیاه مناسب خاک های مرطوب و شرایط آفتابی تا سایه –آفتابی می باشد.

خاک و محیط کشت :

آلسترومریا به دلیل ساختار ریشه ای که دارد نیازمند خاک نرم با زهکش مناسب می باشد. در کشت هیدروپونیک نیز استفاده از بستر خنثی و ترکیب 70 درصد کوکوپیت و30  درصد پرلایت توصیه می گردد. ریزوم های این گل به پوسیدگی حساس بوده بنابراین نیازمند بستر دارای زهکش کافی و آبیاری مناسب می باشد. همچنین ریشه های این گیاه به نمک زیاد حساسیت نشان می دهد بنابراین باید شوری محیط کشت و آب  آبیاری بررسی گردد. pH مناسب کشت آلسترومریا محدوده ی خنثی 7-6 می باشد.

آلسترومریا بهترین رشد را در شرایط به نسبت خشک دارد و آبیاری زیاد باعث پوسیدن ریشه آن می شود. وقتی برای اولین بار کاشت می شود تا زمان خروج اولین شاخه های جدید، از آبیاری بیش از حد آن باید خودداری کرد.

نیتروژن برای افزایش تولید گل و پیش انداختن آغاز گلدهی، نیاز است. همانند میخک از قیم های مشبک برای نگه داشتن ساقه گل ان استفاده می شود.

بطور کلی ویژگی های خاک مورد استفاده برای این گیاه :

۱- داشتن ساختمان مناسب

۲- برخورداری از زهکش مناسب

۳- ایجاد محیط مناسب فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی برای ریشه دهی خوب

۴- دارای مواد غذایی با نسبت های مناسب

۵- عاری از آفات و بیماری ها

آبیاری :

چون ریشه آلسترومریا سطحی است نیاز آبی آن نسبتا“ بالا می باشد.سیستم آبیاری مناسب  از نوع بارانی  و قطره ای می باشد.نیاز آبی ماهانه آلسترومریا در ماه های آبان، آذر و دی ۲۰ میلیمتر تا بیش از ۱۰۰ میلیمتر در ماه های اردیبهشت، خرداد و تیر متغیر است. بطور متوسط در طول سال به ۸۰۰-۵۰۰ میلیمتر آب نیاز دارد.

رطوبت مناسب هوا  :

رطوبت گلخانه پرورش گل آلسترومریا باید در حدود ۸۰-۷۰  درصد حفظ شود  , در صورتی که در تابستان رطوبت هوا کمتر از  ۵۰% باشد ترکیب آبیاری بارانی و قطره ای  توصیه می شود.

نور:

۱۳-۱۲ ساعت نور در روز برای گلدهی مناسب است.روزهای کوتاه (۸ ساعت) موجب تاخیر گلدهی و کاهش عملکرد می شود.در  تولید آلسترومریا  گاهی از نور مصنوعی استفاده می شود.استفاده از  لامپ نور سفید، گلدهی را تحریک می کند. گاهی نور مصنوعی در زمستان بصورت حداکثر ۱۳  ساعت لازم است.اگر نور مصنوعی با شدت ۳۵۰۰-۳۰۰۰ لوکس بر متر مربع  از اواخر مهر تا اواسط آذرماه تا ۱۴ ساعت در روز و سپس تا بهمن ماه به ۱۲ ساعت در روز برسد نور مناسبی است.

تغذیه :

 با توجه به اهمیت ساختار ریشه در این گیاه کودهای فسفره مصرف بیشتری دارند. در pH بالاتر از 7 جذب عناصر ریز مغذی آهن و منگنز کم شده و گیاه علائم کمبود را به صورت زردی برگها نشان می‌دهد. که با تنظیم pH و افزودن 6-5 گرم کلات آهن در هر متر مربع محیط کشت، کمبود برطرف می گردد.

در کشت هیدروپونیک با توجه به مرحله رشدی گیاه و عناصر غذایی مورد نیاز، فرمول های کودی در نظر گرفته می شود. در مراحل اولیه کشت محلول غذایی حاویی کودهای دارای فسفر جهت رشد بهینه ریشه ها می باشد. در مراحل بعد رشد سبزینه و شاخساره کودهای نیتراته مورد استفاده قرار می گیرند که در مورد آلستر کودهای آمونیومی کمتر استفاده می گردد. در مرحله گلدهی کودهای پتاسه باعث تشویق گیاه به گلدهی و شروع فاز تولید می گردند.  فرمول های کودی متفاوتی برای این گیاه پیشنهاد می شود که بهترین آن ها، ترکیب کود نیتروژن، فسفر و پتاسیم به ترتیب با نسبت ۱۲-۴-۸ می باشد. زمانی که آلسترومریا شروع به رشد کرد در اواخر زمستان یا اوایل بهار از کودی با نسبت ۱۲-۴-۸ یا ۱۰-۵-۵ به صورت محلول در آب استفاده شود.  در زمان محلول‌دهی توجه داشته باشید که محلول با شاخ و برگ در تماس نباشد زیرا باعث سوختگی برگهای و ایجاد لکه هایی روی برگها می شود. به گل رفتن گیاه می‌شود.

دی اکسید کربن :

 افزودن دی اکسید کربن به فضای گلخانه باعث افزایش کارایی فتوسنتز و افزایش عملکرد گیاه می‌شود. غلظت بهینه دی اکسید کربن در تابستان 400-350 پی پی ام و در زمستان 800-400 پی پی ام می‌باشد. همچنین با افزایش ارتفاع گلخانه، با توجه به حفظ رطوبت کافی می‌توانیم میزان دی اکسید کربن مورد نیاز را تامین نماییم.

تکثیر و هرس :

آلسترومریا از سه روش تقسیم ریزوم، کشت بذر و کشت بافت تکثیر می شود. در روش تکثیراز طریق تقسیم ریزوم ها باید قسمتی از ریزوم که دارای حداقل 3 شاخه رویشی باشد، انتخاب شود. عمق کاشت ریزوم ها کم بوده و شاخه های رویشی باید حدود 5 سانتی متر از خاک بیرون زده و توان رشد را داشته باشند و حدود ۸-۶ هفته باید در شرایط روز بلند (۱۶-۱۳ ساعت روشنایی) قرار گیرند تا توانای رشد و تولید شاخه گلدهنده را داشته باشند. همچنین می توانیم ریزوم ها را در دمای ۱ تا ۳ درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی بالا به مدت چندین ماه نگهداری نمود.

در این روش تکثیر، احتمال بروز بیماری های قارچی و گسترش بسیار زیاد می‌باشد.در روش تکثیر با بذرکه در آلسترومریا به آسانی انجام می‌گیرد، احتمال تفرق صفات و طولانی شدن فرایند تولید بسیار زیاد می‌باشد. بهترین روش تکثیر تجاری و سریع کشت بافت می‌باشد. در این روش از مریستم جهت نمونه های کشت بافت استفاده نموده و پس از یک ماه گیاه کامل و تمایز یافته و عاری از ویروس تولید می‌نمایند.  بعد از کشت آلسترومریا گیاهان نیاز به تنک شاخه های اضافی رشد کرده بر روی ریزوم را دارند که از تراکم شاخه ها و نیز بهبود کیفیت گل نقش دارند. علاوه بر این باید شاخه های قدیمی که دیگر برگ نمی‌دهند را از روی ریزوم ها کشید، باید توجه کنید که شاخه ها باید کشیده شوند و از ریزوم جدا شوند زیرا در صورت قطع کردن باقی مانده شاخه پوسیده و احتمال بیماری های قارچی و گسترش آنها زیاد می باشد اما کنده شدن از ریزوم باعث می‌شود که ریزوم قسمت آسیب دیده را ترمیم نموده و بیماری ها کنترل شود.

 زمان کاشت آلستر

زمان کاشت

کاشت آلسترومریا با هدف تولید گل شاخه بریده در ماههای تابستان تا اوایل پاییز صورت می گیرد.در اغلب ارقامی که در شهریور تا مهر کاشته می شوند گلدهی در اسفند ماه آغاز می گردد . در انواع پروانه ای که تقریبا تداوم گلدهی دارند کاشت می تواند در هر زمانی از سال انجام شود. بطور کلی کشت آلسترومریا در نیمکره شمالی از آبان ماه تا اواخر خرداد ماه و در نیمکره جنوبی از شهریور تا آذر ماه انجام می شود.

افزایش: از طریق تقسیم ریزوم، کشت بذر و کشت بافت قابل افزایش است.

۱.تقسیم  ریزوم: ریزوم ها باید دارای ۳ یا بیشتر شاخه رویشی باشند. وباید در عمق کم کاشته شوند و نقاط رشدی آنها از سطح خاک ۵-۳ سانتیمتر فاصله داشته باشد. ریزوم های کاشته شده  باید به مدت ۸-۶ هفته باید تحت شرایط روز بلند (۱۶-۱۳ ساعت روشنایی) قرار گیرند.

مشکلات ناشی از این روش :  بروز بیماری ها و  گسترش آنها

۲- بذر : آلسترومریا به آسانی با بذر پرورش می یابد.

مشکلات ناشی از تکثیر با بذر : تفرق صفات، ایجاد ناهنجاریهای ناگهانی در جوانه زنی بذر و  طولانی بودن فرآیند تولید

۳- کشت بافت :  روش تجاری تکثیر، انبوه و سریع است. ۱۰۰% مواد گیاهی از کشت مریستم می باشد .با استفاده از این روش در مدت ۴ هفته ، گیاهان ۷-۴ برابر افزایش می یابند. و تولید گیاهان عاری از ویروس می شود.

برداشت و بسته بندی

زمان برداشت گلها با خم شدن پوشش گل مشخص می‌گردد. برای صادرات گل و ارسال آن به نقاط دورتر معمولا قبل از رنگ گیری گلها برداشت انجام می‌گیرد. در بسته بندی و حمل و نقل این گل باید دقت نمود زیرا بسیار حساس به کلروز برگها می‌باشد، جهت جلوگیری از این عارضه می‌توان قبل از برداشت از هورمون هایی مانند سیتوکنین و جیبرلیک اسید استفاده نمود. بسته بندی گلها بر اساس ظاهر و کیفیت مطلوب و ارتفاع شاخه ها در بسته های 10 تا 100 تایی بسته به بازار هدف صورت می‌گیرد. طول شاخه گل بر اساس درجه بندی از 70 تا 110 سانتی متر می‌باشد. بسته بندی دسته ها باید آزاد بوده تا آسیبی به گلها وارد نشود و سپس در کاغذهای ضد آب و یا پلاستیک های شفاف قرار گیرند.

به طور کلی در ایران حدود ده هکتار زیر کشت این گل قرار دارد و عملکرد هر هکتار به طور متوسط بسته به رقم کشت شده، حدود 200 تا 400 هزار شاخه می‌باشد. حساسیت بالای گل به حمل و نقل و افزایش هزینه های باربری و سطح زیر کشت محدود آن، از دلایل کاهش صادرات این گل به سایر کشورها می‌باشد.

پرورش آلستر

سرزنی و غنچه گیری

آلسترومریا نیازی به سرزنی و غنچه گیری ندارد اما با توجه به اینکه جوانه های روی ریزوم مرتب رشدمی کنند، عملیات تنک شاخه ها باید انجام شود که شاید پرهزینه ترین عمل در آلسترومریا است.

شاخه های قدیمی که دیگر برگ نمی دهد باید از طریق کشیدن از رئی ریزوم کنده شوند تا جوانه های جدید شروع به رشد کنند. شاخه های خیلی بلند (بیش از ۵/۱ متر) که گاهی به وجود می آیند نباید حذف شود چون باعث ایجاد یک حالت تناوب در تولید شاخه های خیلی کوتاه و خیلی بلند می شود. این شاخه ها باید بعد از گلدهی تا ارتفاع مناسب برای بازار چیده شوند و قسمت پائینی آنها تا زمان پیری حفظ شود. شاخه های خیلی کوچک در گیاه در پائین که برگ های ان رنگ سبز مطلوب ندارند نیز باید حذف شود. نکته ای که باید به آن توجه داشت این است که شاخه ها نباید  چیده شود بلکه باید از روی ریزوم کشیده شود چون در زمان پیری لایه ریزش در محل اتصال به ریزوم تشکیل می دهد.

آفات و بیماری ها :

بادخوردگی(بلاستینگ): این نابسامانی در اثر نور کم یا زمانی که ریشه ها در طول زمستان در اثر نمک زیاد آسیب می بیند، اتفاق می افتد. گلچه های سقط شده در ظاهر شبیه توده های متمایل به رنگ قهوه ای در انتهای شاخه ها مشاهده می شود. نوسان رطوبت وقتی در طول شبانه روز خیلی زیاد یا خیلی کم باشد باعث بلاستینگ می شود که در آن جوانه های گل قبل از زسیدن به نمو کامل، پیر می شوند.

زمانیکه خاک خیلی مرطوب باشد قارچ پیتیوم و تا حدود کمتری قارچ فیتوفترا می تونند مشکل ساز باشند.( ایجاد پوسیدگی)

-گاهی قارچ ریزوکتنیا در شرایط گرم مرطوب گسترش می یابد.

– کمبود آهن (علائم : زرد شدن جوانترین برگها درحالیکه همه رگبرگ ها سبز باقی میمانند ) که کمبود آهن غالبا در سطوح بالای  pH  اتفاق می افتد.

– کمبود منگنز (زرد شدن برگ و رگبرگ های اصلی (بزرگتر) سبز باقی می مانند.

کمبود منیزیم (زرد شدن برگ های مسن تر علائمی بصورت خطوط راه راه  زرد- سبز روی برگ ها)

-در موقع حمل و نقل دربرگها کلروز و زردی ایجاد شود. (پیشگیری استفاده از سیتوکینین و اسید جیبرلیک)

مگس سفید، تریپس ، حلزون و شته آفات مهم  آن می باشند.

نگهداری ریزوم: ریزوم ها در دمای ۱ تا ۳ درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی بالا به مدت چندین ماه نگهداری می شود. در طول این مدت ریشه ها توسعه می یابند.

برداشت گل: زمانی که پوشش گل شروع به خم شدن می کند برداشت می شود. برای فروش محلی زمانی که گلچه های اولیه به مرحله لوله ای شدن پوشش گل می رسند برداشت می شود که تأخیر برداشت تا این مرحله، به شدت رنگ گل های اولیه و ثانویه می افزاید. برای مصرف در مناطق دور دست، زودتر از موقعی که رنگ غنچه ها شروع به ظاهر شدن کنند برداشت می شود. محل برش، از بالای خاک یعنی بالای قسمت سفید شده ساقه می باشد. چون اگر از زیر خاک و قسمت سفید شده قطع شود در پس از برداشت، با یک ماده ضد اتیلن مانند تیوسولفات نقره تیمار میشود.

نحوه نگهداری آلسترومریا :

عوض کردن آب گلدان به صورت روزانه با آب تمیز و ولرم

حذف برگ های ریخته شده از گلدان ( برگ های ریخته شده محل مناسبی برای رشد باکتری ها هستند)

قطع چند سانتی متر پایین ساقه ی گل با زاویه ۴۵ درجه ( هر ۲ الی ۳ روز یکبار)

قرار دادن گل در محیط مناسب به دور از حرارت، گرمای مستقیم و میوه های تولید کننده اتیلن

جدا کردن گل های پژمرده ( اتیلن حاصل از آنها باعث پژمرده شدن بقیه گل ها می شود)

دوام بیشتر گل ها با قرار دادن در دمای پایین و مکان سرد

اضافه کردن مواد نگهدارنده گل به آب گلدان ( مواد نگهدارنده خانگی: ۲ قاشق غذاخوری لیموی تازه، یک قاشق غذاخوری شکر و چند قطره سفید کننده لباس (وایتکس) به یک لیتر آب)

نکته: مقدار زیاد وایتکس خود باعث کاهش عمر گل می شود.

دوام بیشتر دسته گل، با باز کردن دسته گل و قرار دادن آن ها در گلدان مجزا و متناسب با ارتفاع شاخه ها

خشک کردن گل ها با آویزان کردن گلها در محل سرد و تاریک

 

نظرات کاربران

نظر بدهید