گل لیسیانتوس

گل لیسیانتوس

گل لیسیانتوس

نام انگلیسی   Lisianthus 

نام علمی  Eustoma grandiflorum

لیسیانتوس گیاهی بومی آمریکای شمالی است با طول عمر یکساله ، دوساله و یا چندساله که انواع پاکوتاه و پابلند دارد. از ارقام پابلند به عنوان تزیین دسته گل و از ارقام پاکوتاه در کشت گلدانی استفاده می شود. برگ های آن کشیده یا تخم مرغی یا نیزه ای شکل و بدون دمبرگ و گاهی ساقه آغوش و به رنگ سبز مایل به خاکستری هستند. گل های آن به حالت زنگوله ای با گلبرگ های چین خورده که به رنگ های سفید، بنفش و آبی وجود دارد. ارقام مختلف این گل، به صورت پر پر و کم پر هستند. گلها یا به صورت جداگانه و یا به صورت دسته ای بر روی ساقه قرار گرفته اند. هر گل دارای ۲ کلاله و ۵تا ۶ عدد پرچم می باشد.

رنگ های لیسیانتوس

لیسیانتوس رنگ های متنوعی دارد و از سبز تا سفید موجود است. رنگ های آبی ، صورتی ، یاسی و بنفش پررنگ ، قرمز و صورتی مایل به نارنجی . حتی انواع خاصی از لیسیانتوس وجود دارد که یک گل ، گلبرگ‌های دو یا چند رنگ دارد که در اصطلاح به آن‌ها ابلق گفته می‌شود. رنگ بنفش و رنگ‌های سرد لیسیانتوس فراوانی بیش تری دارند اما امروزه رنگ‌های گرم تر آن مانند قرمز هم در گلفروشی های خاص تهران وجود دارد.

تکثیر لیسیانتوس :

برای تکثیر این گیاه دو روش وجود دارد:

کشت بذر: این روش، روش اصلی تکثیر این گیاه است. برای این منظور بذر را در در پاییز یا در اواخر زمستان، در بستری که بتواند آب را در خود ذخیره کند، کشت می شود. از آنجایی که گیاهچه حاصل ضعیف و کوچک است، حتما باید آبیاری منظم انجام شود. سه ماه بعد نشا به زمین اصلی انتقال می یابد.

قلمه زدن: در برخی از ارقام این گیاه، جوانه انتهایی، به عنوان قلمه جدا شده و در محیطی با هوای مرطوب کشت می شوند.

گل لیسیانتوس

نحوه کاشت لیسیانتوس  با بذر

زمان مناسب کاشت بذر گل لیسیانتوس اوایل بهار میباشد . مقداری خاک را دورن گلدان و یا سبد ریخته بذرهارا روی خاکی بپاشید سپس خوب آبیاری کنید و روی آن نایلون بکشید تا رطوبت برای بذرها حفظ شود حدود ۳ الی ۵ روز بعد بذرها سبز میشوند و زمانی که مقداری بزرگ شدن (حدود یک ماه بعد) آنها را از خزانه در آورده و در محلی که میخواهید به فاصله بیست یا سی سانت نشا کنید بهترین روش همین است.

بذر این گل ریز بوده و نیازی به ریختن خاک بر روی بذرها نمیباشد تنها موردی که باید تا سبز شدن بذرها رعایت شود رطوبت محیط بذر است و اینکار با کشید نایلون روی بذرها به راحتی انجام خواهد شد.

برخی ها بذر را روی محلی که مورد نظرشان هست میپاشند تا همان جا سبز بشود اما این روش درست نیست دلیلش این است که زمان بذر پاشی بذرها نامنظم روی زمین میافتند و وقتی سبز میشوند خیلی از آنها ممکن است کنار هم سبز بشن اما زمانی که بذرهارو درون خزانه بکارید بعد میتوانید به صورت منظم بوته های این گل را به هر طریقی و به هر فاصله ای که میخواهید بکارید.

خاک

خاک مناسب برای رشد این گیاه، خاکی با زهکش مناسب و با PH خنثی تا کمی قلیایی است. خاکی غنی ، با پایه پیت و دارای زهکشی عالی ، بهترین خاک برای کاشت لیزیانتوس است. زهکشی بد موجب پوسیدگی ریشه های گیاه می شود پس همواره مطمئن شوید آب برای مدت طولانی در خاک نمی ماند و زهکشی خوب است.

کود دهی

گیاه را در طول فصل رشد با کود های مایع ضعیفی که حاوی تمامی عناصر مورد نیاز گیاه هستند، کود دهی کنید. در زمستان گیاه را ماهی یک بار یا کمتر کود دهی کنید.

آبیاری

بستر کشت این گیاه باید همیشه مرطوب باشد اما اشباع شدن خاک، به آن آسیب می رساند. در مراحل اولیه رشد، که رشد گیاه کند است، به آب کمتری نیاز دارد ولی خشک شدن خاک در زمان گلدهی، باعث کاهش کیفیت و تعداد گل ها می شود.

دما

این گیاه به سرما حساس است و در گلخانه ها پرورش داده می شود. اگر دمای هوا خنک باشد، باعث می شود که ساقه محکم تر شود ولی گلدهی به تاخیر می افتد و اگر دما در ماه اول انتقال نشا بالا باشد، باعث تحریک رشد طوقه می شود.

نور

لیزیانتوس در مکانی با نوری روشن و غیر مستقیم بهترین رشد را دارد. این گیاه از گرمای شدید خوشش نمی آید. گرمای زیاد محیط و آفتاب مستقیم می تواند بر گلدهی اثر نامطلوب گذاشته و تعداد گل ها را کم کند. پس در طول ماه های گرم تابستان گیاه را در برابر آفتاب شدید قرار ندهید. در زمستان رسیدن نور بیشتر به گیاه اشکالی ندارد. از آنجایی که نور زیاد باعث کوتاه شدن ساقه ها می شود، پس در دوران گلدهی باید نور ملایم باشد .

رطوبت

گیاه را هر از گاهی غبار پاشی کنید. لیزیانتوس مرطوب بودن محیط را دوست دارد. غبار پاشی را با آب بدون املاح و هم دمای محیط انجام دهید. از آب مقطر هم می توانید استفاده کنید. برای راحت شدن کار می توانید از زیر گلدانی حاوی سنگریزه هم استفاده کنید. به این صورت که، زیر گلدانی را پر از سنگریزه کنید و نصف ارتفاع سنگ ریزه ها آب درون زیر گلدانی بریزید و گلدان گیاه را روی آن قرار دهید. توجه کنید که کف گلدان با آب درون زیر گلدانی تماس نداشته باشد در غیر این صورت ریشه ها پوسیده می شوند و گیاه دچار خفگی می شود.

مراقبت ها

– در ارقام پابلند، برای جلوگیری از خوابیدگی ساقه، باید از قیم استفاده کرد.

– اگر گیاه دچار بیماری های ویروسی شد، راه درمانی وجود ندارد و حتما باید گیاه را حذف کرد.

تعویض گلدان

گیاه را در اوایل بهار تعویض گلدان کنید. البته بسیاری افراد لیزیانتوس را فقط یک فصل نگه می دارند و بعد از آن گیاه را دور انداخته و گیاه جدیدی می کارند.

به هر حال اگر تمایل داشتید که گیاه تان را نگه دارید برای تعویض گلدان در ابتدای بهار گیاه را از گلدان قبلی اش خارج کنید. گلدانی تنها یک سایز بزرگ تر از گلدان قبلی گیاه تهیه کنید و گیاه را در آن قرار دهید و سپس گلدان را با خاک تازه پر کنید.

گل لیسیانتوس

برداشت و نگهداری گل

 شاخه گل ها باید در صبح زود زمانی که ۲ گل آن باز شده باشد، برداشت شود. می توان زمانی که ۴ گل باز شد برداشت را انجام داد.

 اگرچه گزارش شده که گل های لیزیانتوس بریدنی دارای عمر گلجـایی دو هفته ای است و این یکی از ویژگی های مهمی است که منجر به مطلوب واقع شدن این گل شده است، اما عمر پس از برداشت در بین ارقام مختلف متفاوت است. عمر گلجایی از ۱۰ تا ۳۱ روز در میان ۴۷ رقم ارزیابی شده است.

 وقتی جوانه های گل ارقام آبی در شرایط نور کم باز شوند، گل ها آبی کم رنگ یا خاکستری می شوند. گزارش شده که نور کم و pHقلیایی محیط رشد، منجر به کاهش شدت رنگ می شود. همچنین جوانه های گل های صورتی در اتاق به صورت صورتی خیلی کم رنگ یا حتیسفید باز می شوند. اما افزودن مواد نگهدارنده مانند ۸ –هیدروکسی کوئینولین سیترات به محلول سوکروز ۳ تا ۴ درصد، مانع پژمردگی و باعث افزایش عمر گلجایی می شود. گزارش شده که فرو بردن گل های بریده به مدت ۲۴ ساعت در محلول ۵ تا ۱۰ درصد سوکروز یا بنزیل آدنین و سپس محلول سوکروز ۴ درصد باعث افزایش عمر گلجایی لیزیانتوس می شود. 

نظرات کاربران

نظر بدهید