گیاه دیفن باخیا

گیاه دیفن باخیا

دیفن باخیا Dieffenbachia

این گیاه، یک گیاه آپارتمانی همیشه سبز و بسیار سمی است که برگهایی زینتی و جذاب دارد.

مکان: این گیاه به مکانی با نور کافی و رطوبت بالا نیاز دارد. اما نباید مکان آن آفتابی باشد.

دیفن باخیا که موطن اصلی آن جنگلهای مناطق گرمسیری آمریکا است بدلیل داشتن برگهایی با طرحهایی زیبا بسیار مورد توجه مردم جهان قرار گرفته است. نام این گیاه، از نام «جوزف دیفن باخ» (وفات ۱۸۶۳)، سرباغبان گیاه شناسی وین گرفته شده است. گلهای کوچک آن که بیشتر شبیه گلهای آروم لیلی هستند تنها در گیاهان مسن تر یا گیاهان گلخانه ای دیده میشوند.

از آنجایی که این گیاه شديدأ سمی است، به دقت مراقب باشید. جویدن هر قسمت از آن نه تنها باعث ایجاد درد شدید می شود بلکه زبان را نیز برای چند روز بند می آورد. به هنگام کار کردن با این گیاه به چشمهایتان دست نمالید و پس از آن دستها را خوب بشوئید.

گونه ها: «Dieffenbachia bausei گونه ای است مقاوم و فراوان که دارای برگهایی است به رنگ زرد و سبز و به طول ۲۵ سانتی متر، بر روی برگهای این گیاه تعداد زیادی نقطه های سبز رنگ و گاهی اوقات سفید رنگ دیده میشود. دور تا دور لبه این برگها را نواری باریک و سبز رنگ پوشانده است که با بالا رفتن سن گیاه رنگ آن تیره می شود.

بر روی برگهای Dieffenbachia macrophyllia هیچگونه طرحی دیده نمی شود. این گیاه دارای ساقه ای است سبز رنگ که برگهایی به رنگ سبز تیره و چرمی مانند بر روی آن رشد می کنند. بهتر است این گونه را در سایه نگهداشت موطن «Dieffenbachia maculata» که Dieffenbachia picta نیز نامیده می شود، برزیل است. این گیاه دارای ساقه ای است محکم که طول آن گاهی اوقات به امتر نیز می رسد. برگهای کشیده آن دارای طرحهایی به رنگ سفید و زرد است. تاکنون واریته های متفاوتی از این گونه پرورش داده شده اند.

 معروفترین آنها عبارتند از: Magnifica » ، « Jenmannii » و «Julius roehrs». حتی کارشناسان نیز گاهی اوقات در تشخیص آنها دچار مشکل می شوند.

Dieffenbachia seguine دارای برگهایی است مسطح و کمی کمانی. این برگها راه راهند و روی آنها نقاطی سفید رنگ دیده می شود. معروفترین واریته های آن عبارتند از: «Nobilis» و «Irrorata»

کشت: متاسفانه اگر «دیفن باخیاه را در اتاقی معمولی نگهدارید که رطوبت آن ثابت و تحمل دمای آن برای این گیاه مشکل باشد، معمولا برگهای پائینی خود را از دست می دهد. دیفن باخیا را در معرض نور مستقیم خورشید قرار ندهید و از فصل بهار به بعد مقدار آب آن را زیاد کنید، چنانچه ریشه این گیاه خشک شود لبه برگهایش قهوه ای می گردد. در زمستان دمای محیط این گیاه می بایست حدود ۱۶ سانتیگراد باشد. دوره استراحت آن در پائیز آغاز می شود. در این هنگام می بایست به آن کمتر آب بدهید. هر بهار گلدانش را عوض کنید.

تکثیر: کاشت قلمه های فوقانی بهترین روش تکثیر این گیاه است. چرا که در عین حال این کار سبب می شود تا گیاهان مسن تر که ساقه های پائینیشان لخت شده است دوباره جوان شوند. همچنین میتوانید قلمه هایی را که از ساقه جدا کرده اید و بهتر است

ترجیحا برگی هم روی آن باشد، در دمای ۳۰ سانتی گراد بکارید و نگهدارید. بهتر است خاک گلدان، خاک باغچه باشد.

نظرات کاربران

نظر بدهید